نهضت حسینی ...

دیشب اخبار را که نگاه می کردم اعلام می کرد تا به حال یک میلیون و 760 هزار نفر از ایران ویزای عراق را دریافت کرده اند که برای مراسم اربعین بروند نجف و با پای پیاده برسند به کربلا. واقعاً عجب نهضتی است این نهضت حسینی، انگار هر چه زمان می گذرد بیش از پیش این نهضت فراگیرتر می شود و دارد خودش را بیش از پیش به جهانیان معرفی می کند. من که تا این سن رسیده ام، چنین حرکت عظیم مردمی را در هیچ یک از ادیان ندیده ام. واقعاً وقتی خدا بخواهد کسی را عزیز کند اینگونه می کند. بعد از 1400 سال مردم در سالگرد چهلمین روز امامشان از شهر و دیارشان عزم سفر می کنند تا برسند در جوار حرمش، سلامی دهند و برگردند و چقدر اخلاص می خواهد واقعاً!

کاش می شد لااقل بهتر از قبل امام حسین (ع) را شناخت. واقعاً این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست.!!!چکار کرده است که خدا بعد از 1400 سال این چنین عزیزش کرده است.

انگیزه مردم از شرکت در این اجتماع عظیم چیست! چه می خواهند؟

اینها سوالاتی است که باید جوابشان را دریافت. من هم خدا توفیق داد و دو مرتبه خدمت حضرتش رسیده ام. کاش توفیق دهد تا بار دیگر عزم ارادتشان کنم تا قلبم جلا یابد.

یادم است که بار اولی که رفته بودم کربلا، بهمان گفتند که باید ابتدا به حرم حضرت اباالفضل مشرف شد و بعد از اجازه گرفتن از ایشان به سمت بین الحرمین رفت و تشرف به حرم امام حسین (ع) پیدا کرد. وقتی داشتم از پله های حرم ابالفضل بالا می آمدم (با حالتی کاملاً معمولی) که بروم سمت حرم امام حسین (ع) تنها سوالی که در ذهنم بود این بود که واقعاً این امام حسین کیست که کل عالم در فراق از دست دادنش به سوگ می نشینند و مردم اینچنین با هر سلیقه و مرامی به سویش می شتابند؟ در این حین بود که واقعاً حالتی رفت که محراب به فریاد آمد ... بدون اینکه پاسخی برایش پیدا کنم تمام صورتم از اشک پر شده بود و ...

رئیس جمهور دونالد ترامپ

بالاخره انتخابات ریاست جمهوری امریکا برگزار شد و دونالد ترامپ در موقعی که تمامی رسانه ها و تبلیغات به نفع هیلاری کلینتون در حال فعالیت بودند به ریاست جمهوری رسید و باز اگر خدا بخواهد کاری بکند و یا اتفاقی بیفتد ...

جالب اینجاست که به زعم کشوری که داعیه دموکراسی دارد هر چند رأی قاطبه مردم هم بیشتر باشد ولی در صورتی که رأیهای الکترال یک کاندید بیشتر باشد او رئیس جمهور خواهد بود. که دقیقاً در این دوره پیش آمد. همانطور که در گذشته هم گفته بودم، ترامپ حرف دل مردم آمریکا را زد. تمامی ایالتهای مرکزی به ترامپ رای دادند ولی ایالتهای شرقی و غربی کلینتونی بودند. یعنی امریکاییهای اصیل که در مرکز آمریکا هستند به او بیشتر از کلینتون رای داده بودند.

به محضی که خبرها از پیروزی غریب الوقوع وی منتشر شد بازارهای مالی در جهان به ویژه شرق آسیا به شدت واکنش نشان دادند. و حتی در ایران هم بورس حدود 1400 واحد افت داشت، هرچند هیجانی ...

خبرها آمده بود که واحد پول مکزیک به قدری افت کرده که در طول تاریخ این کشور بی سابقه بوده است. بیچاره مکزیکی ها که ترامپ گفته می خواهد دیواری بین کشورش با آنها بکشد آن هم به خرج خودشان. برای ما هم که نقشه کشیده می خواهد برجام را برچیند، این برجامی که خیلی هم برای ما کاری نکرد فقط نگذاشت اوضاع از اینی که هست بردتر بشود.

به هر حال ترامپ آمد و باید نشست و دید آینده مالی و اقتصادی و سیاسی امریکا و جهان دستخوش چه تغییراتی خواهد شد. فکر کنم بیشتر بر روی داخل امریکا متمرکز شود تا بیرون آن، باید نشست و دید.

 دیشب در برنامه ای به عنوان غیرمحرمانه از شبکه دو سیما آقای دکتر امید رئیس دانشگاه علمی کاربردی را آورده بود و ایشان برنامه هایش را برای علمی کاربردی داشت تشریح می کرد. برنامه هایی که در صورتی که سال آینده رئیس جمهور باقی بماند که احتمالش زیاد است و ایشان هم با ماندن وزیر باقی بمانند قابل بررسی خواهد بود. وزیری که انگار دارد بوی استیضاحش می آِید...

اگر بخواهیم یک مقایسه ای بین کشورمان با امریکا انجام دهیم متوجه یک نکته کلیدی می شویم و آن این است که کشوری مثل امریکا سیاست کلی اش تقریباً ثابت است و این رئیس جمهور بیاید یا یکی دیگر خیلی فرق نمی کند ولی در ایران این رئیس جمهور که برود و بعدی بیاید وضع برنامه ها هرچند هم بسیار پرهزینه باشند دستخوش تغییرات بسی شگرف می شود. آزادراه تران شمال با آمدن یکی سرعت می گیرد با آمدن دیگری می خوابد. طرح مسکن مهر که در روزگاری با اهدافی مشخص کل بودجه مملکت را می بلعید الان به کما رفته و هزاران طرح دیگر. کاش هر کی می آمد ادامه راه قبلی را می رفت و بعد می نشستند و بررسی می کردند.

خدا روشکر اوضاع خانواده ام روبراه است. فقط انگار دلمان مسافرتی می خواهد که نه فرصتش هست و نه ...

انشاء الله در اسرع وقت برایش برنامه ریزی می کنیم. من که در دانشگاه صنعتی با وجود داشتن 6 گروه آزمایشگاه تقریباً وقتم تکمیل است. طهورا هم مشغول مقاله و تز و ...

رها هم در حال بزرگ شدن ...

عناوین کلی شده اند

یادم است قبلاًها که در وبلاگ چیزی می نوشتم و یا به عبارتی پستی می گذاشتم پس از ثبت نوشته، سریعاً نظراتی هرچند هرز به به پست اضافه می شد و این یعنی اینکه خیلی آدم ها بودند که وبلاگ نویسی می کردند و سعی داشتند به نحوی وبلاگ خود را معرفی کنند و تعداد خوانندگان آن را بیشتر کنند و آن را به اشتراک می گذاشتند ولی این چند وقت که مطلب می گذارم دیگر چنین اتفاقی نمی افتد و واضح و مبرهن است که این افراد به شبکه های اجتماعی کوچ کرده اند و دیگر این فضا را میدانی برای طرح مطالب خود نمی بینند و این یعنی بهتر ...

ظاهراً چند روز دیگر انتخابات ایالات متحده برگزار می شود و یکی از دو نامزد دوقطبی دموکرات یا جمهوری خواه بر مسند ریاست جمهوری این کشور خواهد نشست. این گونه که از شواهد امر پیداست کلینتون این توفیق را پیدا می کند ولی به نظر من اگر ترامپ تا این اندازه کراهت اخلاقی نداشت حتماً رئیس جمهور می شد زیرا به زعمی حرف دل امریکاییها (هم نسل اولی ها و هم نسل دومی ها ولی نه مهاجرین غیرقانونی که انتظار سیتیزنی را دارند) می زد و رگ خواب را خوب به دست آورده بود ولی انقدر تنشهای اخلاقی داشت که هر چه می گذرد یک موضوع جدیدی در این روال رو می شود. آنچه مشخص است هر یک از این دو نفر که رئیس جمهور شوند هر چند که حرفهای متفاوتی را در خصوص برخی موضوعات می زنند ولی سیاست کلی امریکا تغییر زیادی نخواهد کرد و تفاوتش حداقل برای کشور ما بیشتر از 5 درصد نخواهد بود.

دنیا در گذر است و در این دنیا به قول آقای فیروزمند انتخاب فقط یه خوبی می ماند و یه بدی ... پس بهتر است خوب باشیم. هرچند به نظر من همین خوبی و بدی هم نمی ماند و در این دنیا هیچ چیز نمی ماند و همه توشه ای خواهد شد برای دنیای دیگرمان و بهشت و جهنممان در این دنیاست که ساخته می شود. پس باید برای تک تک اعمال و رفتارمان برنامه داشته باشیم و بدانیم که الدنیا مزرعه الاخره ...

و چقدر در زندگیمان خدا انگار کم شده است. دغدغه ها پوشه انداخته اند بر روابطمان با ذات حق تعالی! نمدانم اگر همین یک نماز هم نبود که به ظاهر تعبدمان را نگه داشته است چه می شد!

کاش وقت بیشتری برای خدا دیدن می گذاشتیم ...

بعضی وقتها که برمی گردم و زندگیم را مرور می کنم و به یاد الطافش می افتم چیزی جز شرمساری و خجالت برایم نمی ماند و دلم می خواست این الطاف الهی را مثل آینه هر روز صبح می دیدم و مرور می کردم تا اینگونه به درگاهش معصیت نمی کردم ...

چه معامله هایی که می شود با خدا کرد!!! همه اش برد است برای ما! کاش بهتر از این فرصتها استفاده می کردیم. این عمری که انگار دارد مثل برق و باد می گذرد و ما حتی نمی رسیم نگاهش کنیم و شاید همین فردا دیگر محلی برای ماندن در این دنیا نداشته باشیم. پس باید قدر بدانیم. به قول خیام که می گوید:

ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم، وین یک دم عمر را غنیمت شمریم

فردا که از این دیر فنا در گذریم، با هفت هزار سالگان سربه سریم

اوضاع آرام دانشگاهی

کاش ما انسانها می دانستیم که فاصله بین این دنیا و آن دنیا (برزخ و ...) شاید به باریکی یک مو هم نیست! کاش درک می کردیم که آنچه همراه خود می بریم فقط و فقط همین خوبیها و انسانیتها است که شاید بعضیهایش باقیات الصالحات نیز هست. یعنی حتی پس از مرگ سودشان نصیب ما خواهد شد. این ها چیزی نیست که فقط مختص به ما مسلمانها باشد، مواردی است که در همه ادیان و حتی برای همه مکاتب بشری چه الهی و چه غیر الهی مصداق دارد. حالا بعضیها که به عالم آخرت اعتقادی ندارند (این خوبیها و انسانیت ها) همین دنیا ارضایشان می کند و آنها که جزء ادیان الهی هستند در آن دنیا دنبالش هستند. ...

دیروز شنیدم که پدر یکی از همکارانمان به رحمت الهی رفته اند، بسیار محزون شدم. معمولاً این مواقع یاد پدر بزرگوار خودم می افتم که چقدر سریع و بدون هرگونه آمادگی و بیماری در سن میان سالی درگذشت، خدا رحمتشان کند، من که نتوانستم خدمتش را بکنم و شاید تنها حسرت دنیاییم همین باشد! پس باید سعی کنیم قدر همین عزیزانی را که داریم بدانیم و محبت و خدمتشان کنیم که روزی نخواهیم حسرت نبودنشان را بخوریم.

یکم هم از اوضاع دانشگاهها بگویم ...

شرایط در دانشگاه صنعتی خوب است. روال آرام خودش را دارد. روزهای یکشنبه، دو شنبه و سه شنبه پنج گروه آزمایشگاه الکتریسیته دارم، که اخیراً بواسطه انصراف یکی از مدرسان دیگر یک گروه دیگر هم در روزهای شنبه اضافه شده است. وضعیت دانشجویان نسبت به سال 87 که اولین گروه را در دانشگاه صنعتی ارائه کرده بودم خیلی خوب نیست، سطح دانشجویان به طور محسوس پایین آمده است. بچه ها دیگر خیلی درس نمی خوانند، آنها هم که می خوانند معمولاً سطحی می خوانند و مطالب را بیشتر حفظ می کنند تا بفهمند. با این حال ما باید کار خودمان را بکنیم و از بچه ها درس بخواهیم ....

در انتخاب هم که شرایط بسیار سخت و نفس گیر پیش می رود. هنوز ورودی های جدید تکمیل ظرفیت در حال ثبت نام هستند، احتمالاً تا نوزدهم ادامه دارد. خدا روشکر امسال وضع دانشجو در انتخاب خوب بوده است ولی با توجه به اینکه دیگر ورودی بهمن در دانشگاه علمی کاربردی وجود نخواهد داشت مشکلات عدیده ای هم برای بچه های دانشجو و هم برای مراکز بوجود خواهد آمد. از این نظر که در ترم آینده هیچ درسی از ترم یک برای دانشجوها ارائه نخواهد شد و بعضا ممکن است دانشجویی برای یک درس حتی مجبور باشد یک ترم بیشتر بماند. برای مراکز هم که بقایشان به وجود دانشجو است، اگر نباشند یعنی تعطیلی ...

خدا کند که آدم شویم. خودم را می گویم....

والسلام